Με απόλυτη επιτυχία ολοκληρώθηκε και φέτος η Σχολική Εβδομάδα Περιβάλλοντος και Εθελοντισμού «Let’s do it Greece» στο σχολείο μας.
Τα παιδιά, με τη συνδρομή των εκπαιδευτικών του σχολείου και σε συνεργασία με τον ΟΠΑΠ Δήμου Βόλβης, συμμετείχαν σε πλούσιες, ποικίλες και απόλυτα χρήσιμες δράσεις, με γνώμονα την περιβαλλοντική τους εκπαίδευση και επιμόρφωση, αλλά και την καλλιέργεια της εθελοντικής τους συνείδησης.
Ευχαριστούμε θερμά την εταιρεία EASTWEST GREECE για τη συνεργασία και την περιβαλλοντική ενημέρωση των μαθητών μας για την ανακύκλωση των ρούχων και τους αδελφούς Λαμπρινούδη, Γιάννη και Δημήτρη για τις εικαστικές παρεμβάσεις τους στο σχολείο μας, για ακόμη μία φορά.
lets do it 18 1

lets do it 18 2

lets do it 18 3

lets do it 18 4

lets do it 18 5

lets do it 18 6

lets do it 18 7

lets do it 18 8

lets do it 18 10lets do it 18 19

lets do it 18 20

http://blogs.sch.gr










Στον σεισμό του 1932 στην Ιερισσό και τη σημασία του για τον αντισεισμικό σχεδιασμό των έργων που συνδέονται με την μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική, με έμφαση στα φράγματα, αναφέρθηκε ο καθηγητής Γεωφυσικής του ΑΠΘ, Κώστας Παπαζάχος, με δηλώσεις του στο περιθώριο εκδήλωσης με θέμα “Οι καταστροφικές επιπτώσεις από την εξόρυξη χρυσού στην Κεντρική Μακεδονία”, που έγινε στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης.

Ο σεισμός του '32, σύμφωνα με τις σημερινές εκτιμήσεις και με βάση τις καταγραφές και τις βλάβες που προκάλεσε, είχε μέγεθος τουλάχιστον της τάξης των 7 Ρίχτερ, με πάνω από 360 νεκρούς και χιλιάδες σπίτια κατεστραμμένα. Όπως ανέφερε, έγινε ακριβώς πάνω στο ρήγμα που περνάει μέσα από την περιοχή εξόρυξης χρυσού στη Χαλκιδική.

“Είναι σαφές από τα στοιχεία που έχω δει και που έχουν φτάσει στα χέρια μου...ότι ο τρόπος ελέγχου και οι σεισμικές δράσεις που έχουν υπολογισθεί με βάση τις αναλύσεις της ίδιας της εταιρίας (των μελετητών της δηλαδή), σε καμία περίπτωση δεν έχουν ληφθεί σωστά υπόψη και με τον τρόπο τον οποίο πρέπει, στον αντισεισμικό σχεδιασμό των φραγμάτων. Με λίγα λόγια, αυτό δεν σημαίνει ότι τα φράγματα είναι εξ ορισμού επικίνδυνα, αλλά δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή οι διασφαλίσεις ότι δεν είναι”, επισήμανε ο κ. Παπαζάχος.

“Ο αντισεισμικός σχεδιασμός, αλλά και η επάρκεια τους σε μια ενδεχόμενη σεισμική και μετασεισμική ακολουθία δεν έχει ελεγχθεί επαρκώς, τουλάχιστον στον βαθμό που θα έπρεπε για έναν χώρο απόθεσης επικίνδυνων αποβλήτων, έτσι ώστε να είμαστε διασφαλισμένοι ότι ακόμα και σε ένα ακραίο αντισεισμικό γεγονός - όχι μάλιστα και ιδιαίτερα ακραίο - ένα ακραίο όμως σαν αυτό που έγινε στον 20ο αιώνα, το 1932, δεν θα έχουμε αστοχία του φράγματος”, πρόσθεσε.

Τα δάση στη Χαλκιδική είναι τεράστιου επιστημονικού και οικολογικού ενδιαφέροντος, όχι μόνο για τη χώρα μας, αλλά για την Ευρώπη και για τον πλανήτη γενικότερα, και θα πρέπει να τα διαφυλάττουμε ως κόρη οφθαλμού, τόνισε ο δασολόγος καθηγητής του ΑΠΘ, Θεοχάρης Ζάγκας. Αντί για αυτό, πρόσθεσε, έχουμε μεγάλης κλίμακας αποψιλώσεις που δεν καταστρέφουν μόνο τα δάση, αλλά καταστρέφουν τις τοπικές κοινωνίες κυριολεκτικά. “Τα δάση της περιοχής είναι μοναδικά, πολλά εξ αυτών ανήκουν στην κατηγορία των αρχέγονων δασών, τα δρυοδάση ανήκουν στην κατηγορία των δασών πρότυπης διαχείρισης, για την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη γενικότερα. Aποτελούν το σχολείο εκπαίδευσης των φοιτητών της Δασολογίας διαχρονικά, αλλά και των Ευρωπαίων συναδέλφων επιστημόνων, οι οποίοι έρχονται στην Ελλάδα να σπουδάσουν τη φυσική δασοπονία, επειδή τα δάση αυτά έχουν φυσική καθαρά προέλευση”.

Πηγή: protothema.gr

Υπάρχουν περιπτώσεις φορολογουμένων, οι οποίοι είτε διέθεταν παλαιότερα κωδικούς πιστοποίησης με τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του ΤΑΧΙS (κλειδάριθμο),  είτε για κάποιους λόγους ο λογαριασμός τους είναι κλειδωμένς, είτε οι ίδιοι έχουν ξεχάσει τους παλαιούς κωδικούς τους. Ενόψει της λειτουργίας της εφαρμογής για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων, η οποία θα ξεκινήσει αμέσως μετά το Πάσχα, τα Φορολογικά Νέα, παραθέτουν έναν αναλυτικό οδηγό, για όσους θα χρειαστεί να ενεργοποιήσουν εκ νέου το λογαριασμό τους στο TAXIS,  είτε λαμβάνοντας νέο κλειδάριθμο, είτε τροποποιώντας τους υπάρχοντες κωδικούς πρόσβασης.

Σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν μία σειρά από ενέργειες, στις οποίες θα πρέπει να προχωρά ο κάθε φορολογούμενος, προκειμένου να διευκολύνεται από τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες.

Eπανεγγραφή χρήση

Υπάρχουν για παράδειγμα περιπτώσεις, στις οποίες απαιτείται να γίνει επανεγγραφή του χρήστη. Πρόκειται είτε για παλαιούς χρήστες – πριν από τις 6 Δεκεμβρίου του 2010 – οι οποίοι έχουν ξεχάσει τους κωδικούς τους, είτε για νέους χρήστες, οι οποίοι ενεργοποίησαν το λογαριασμό τους στο TAXISnet, αλλά έχασαν στη συνέχεια τους κωδικούς τους. Και στις δύο περιπτώσεις, οι δικαιούχοι θα πρέπει να καταφύγουν στη ΔΟΥ, στην οποία ανήκουν, και να ζητήσουν την έκδοση νέου κλειδαρίθμου.

Κλειδωμένος λογαριασμός

Εάν κάποιος έχει καταχωρήσει για περισσότερες από έξι φορές, λανθασμένους κωδικούς πρόσβασης για την είσοδό του στο λογαριασμό του ΤΑΧΙS, το σύστημα κλειδώνει αυτόματα. Υπό κανονικές συνθήκες, ο λογαριασμός ξεκλειδώνει και πάλι μετά από δέκα λεπτά. Σε περίπτωση όμως που δεν συμβεί αυτό, ο δικαιούχος θα πρέπει να επικοινωνήσει με το κέντρο εξυπηρέτησης φορολογουμένων της ΑΑΔΕ. Εκεί, αφού γίνει διασταύρωση των στοιχείων ταυτότητας, ΑΦΜ,  και δηλωθεί το όνομα χρήστη και το τηλέφωνο επικοινωνίας, ο λογαριασμός ενεργοποιείται εκ νέου.

Τι ισχύει για τους παλαιούς χρήστες

Για παλαιούς χρήστες, οι οποίοι διαθέτουν κωδικούς εν ισχύ, θα πρέπει να επισκεφθούν το τμήμα Μητρώου της ΔΟΥ, στην οποία ανήκουν. Εκεί προσκομίζοντας ταυτότητα ή διαβατήριο και δηλώνοντας τον ΑΦΜ τους, θα μπορούν να παραλαμβάνουν τον κλειδάριθμο που απαιτείται για πρόσβαση στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του TAXIS.

Έχετε ξεχάσει τους κωδικούς σας

Επίσης, εάν κάποιος έχει ξεχάσει τον κωδικό πρόσβασης στο σύστημα, θα πρέπει να επιλέξει την ενότητα «ξέχασα τον κωδικό μου». Για να μπορέσουν να επανακτήσει τον κωδικό πρόσβασης, θα πρέπει να διαθέτει απαραίτητα τον κλειδάριθμό τους και να έχει ενεργοποιήσει το λογαριασμό του. Χωρίς τον κλειδάριθμο, δεν μπορεί να ανακτήσει τον κωδικό πρόσβασης.

Για να αλλάξετε τους κωδικούς σας

Όταν κάποιος χρήστης επιθυμεί να αναλάβει τον έλεγχο των κωδικών που έχει στη διάθεσή του ο λογιστής, μπορεί εφόσον διαθέτει τον κωδικό πρόσβασης και το username, να μπει στο σύστημα από την ενότητα «ο λογαριασμός μου» και να επιλέξει «αλλαγή κωδικού».

Σε περίπτωση όμως κατά την οποία δεν γνωρίζει κάποιος τον κωδικό και το username, θα πρέπει να προχωρήσει σε επανεγγραφή μέσα από τη σελίδα της AAΔΕ, και την ενότητα «Υπηρεσίες Πιστοποίησης TAXISnet», επιλέγοντας «εγγραφή νέου χρήστη» και στη συνέχεια «επανεγγραφή» για να μπορέσει να ορίσει νέο username και password.

Έχει αλλάξει το e-mail σας

Tέλος, εάν κάποιος είναι ήδη χρήστης του TAXISnet, έχει χάσει τους κωδικούς του και έχει αλλάξει το e-mail του, για να αποκτήσει κωδικούς πρόσβασης στο σύστημα, θα πρέπει να το κάνει από την ενότητα «Υπηρεσίες Πιστοποίησης TAXISnet». Από εκεί πρέπει να επιλέξει την «επανεγγραφή», ορίζοντας νέο usernameκαι password. Aφού προχωρήσει στην επανεγγραφή, θα πρέπει να απευθυνθεί στην εφορία, στην οποία ανήκει, για να ζητήσει νέο κλειδάριθμο και ενεργοποίηση του λογαριασμού του. Έχοντας στη διάθεσή του όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση στο TAXIS, και από εκεί να αλλάξει και το e-mail του, καταχωρώντας ένα νέο.

forologikanea.gr

Νερό· πηγή ζωής για το σύνολο των έμβιων όντων· αρχή και προέλευση των πάντων κατά τον Θαλή. Το νερό αποτελεί το 70,9% του πλανήτη, ωστόσο μόλις το 3% από αυτό είναι πόσιμο. Ως φυσικός πόρος είναι ανανεώσιμος, αλλά όχι ανεξάντλητος. Η αυξημένη ζήτηση για καθαρό νερό λόγω της αύξησης του πληθυσμού ασκεί έντονη πίεση στους πεπερασμένους υδατικούς πόρους (επιφανειακούς και υπόγειους). Εάν στο παραπάνω προστεθούν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής (αύξηση της θερμοκρασίας, μεταβολή του μετεωρολογικού κύκλου, ένταση ακραίων φαινομένων κτλ), καθώς και η – σε αρκετές περιπτώσεις – μη ορθή διαχείριση και χρήση του νερού, η κατάσταση που διαμορφώνεται παγκοσμίως κρίνεται από τους επιστήμονες από ανησυχητική έως επικίνδυνη. Ήδη ολοένα και περισσότερες χώρες (κυρίως αφρικανικές και αραβικές) αντιμετωπίζουν μια κάποιας μορφής κρίση νερού (κυρίως εκτεταμένοι περίοδοι ξηρασίας-λειψυδρίας), ενώ υπάρχουν εκτιμήσεις ότι έως το 2025 πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού θα είναι ευάλωτο λόγω της πρόσβασής του σε κακής ποιότητας πόσιμο νερό.

Η Ελλάδα, παρότι κρίνεται ως ευνοημένη, καθώς είναι πλούσια σε υδατικούς πόρους, και σήμερα δεν αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα υδροδότησης, θεωρείται – εξαιτίας διαφόρων παραγόντων που θα αναλυθούν παρακάτω – ευάλωτη τόσο στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής όσο και σε ανθρωπογενείς παράγοντες που επηρεάζουν το διαθέσιμο καθαρό νερό (γεωργία-βιομηχανία, μη συμμόρφωση στις ευρωπαϊκές οδηγίες).

Με την ευκαιρία της σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας Νερού η Greenagenda επιχειρεί μια στοιχειοθέτηση αυτού του σύνθετου και πολυεπίπεδου ζητήματος σε όλες τις διαστάσεις του (κοινωνική, οικονομική και περιβαλλοντική) και μια παρουσίαση των βασικών προκλήσεων που θα αντιμετωπίσει η Ελλάδα στα επόμενα χρόνια.

Η κατάσταση στην Ευρώπη και τον κόσμο

http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2018/03/φωτο6-600-x-322-300x161.jpg 300w,

Καμία χώρα της Ευρώπης αυτή τη στιγμή δεν αντιμετωπίζει σημαντικό πρόβλημα με το νερό. Αυτό που απασχολεί τους μελετητές και τους αρμόδιους φορείς είναι η ανισοκατανομή των φυσικών πηγών νερού και των βροχοπτώσεων. Στο βόρειο τμήμα της ηπείρου καταγράφονται υψηλές βροχοπτώσεις, σε αντίθεση με τον Νότο, όπου το ύψος της βροχής είναι χαμηλότερο και το καλοκαίρι θερμότερο και ξηρότερο.

Ο μεγαλύτερος όγκος νερού που καταναλώνεται στην Ευρώπη (σε ποσοστό 81%) προέρχεται από επιφανειακές πηγές (λίμνες, ποτάμια, θάλασσες) και καταναλώνεται κατά κύριο λόγο από τη βιομηχανία. Οι ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης καλύπτονται κυρίως από υπόγεια νερά (σε ποσοστό 55%). Σύμφωνα με μελέτη του WWF, η συνολική άντληση νερού στην Ευρώπη ανέρχεται σε 288 κχλμ ετησίως, που αντιστοιχεί σε 500 κμ ανά κάτοικο.

Σύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Γραφείου Περιβάλλοντος (2009) τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΕΕ σε ό,τι αφορά τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα των υδάτινων πηγών της είναι τα εξής:

εξάντληση και υφαλμύρινση (ανάμειξη “γλυκού” νερού με θαλασσινό) των υπόγειων υδάτων, λόγω της εντατικής και μη ελεγχόμενης εκμετάλλευσής τους
ρύπανση που απειλεί το 20% των επιφανειακών υδάτων στην ΕΕ
έντονες βροχοπτώσεις στον Βορρά, που αυξάνουν την πιθανότητα πλημμυρών
μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση λόγω του τουρισμού στον Νότο, που φέρνει αύξηση της ζήτησης τους θερινούς μήνες, όταν υπάρχει περιορισμένη διαθεσιμότητα νερού

Σε ό,τι αφορά την κατάσταση παγκοσμίως, το μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι υποανάπτυκτες και αναπτυσσόμενες χώρες, κατά κύριο λόγο στην υποσαχάρια Αφρική και την Αραβική χερσόνησο. Στην “κορυφή” των μεγάλων πόλεων με μεγάλο πρόβλημα λειψυδρίας βρίσκεται το Κέιπ Τάουν, το οποίο εντός του Απριλίου αναμένεται να μείνει χωρίς πόσιμο νερό και να στηριχθεί αποκλειστικά στο εισαγόμενο, λόγω εκτεταμένων περιόδων ξηρασίας. Ωστόσο, η πόλη της Νοτίου Αφρικής δεν είναι είναι η μοναδική. Πρόσφατο δημοσίευμα του BBC κάνει λόγο για 11 μεγάλες πόλεις που ενδέχεται να μείνουν χωρίς καθαρό νερό στο επόμενο διάστημα.

Τα στοιχεία που δίνουν κατά καιρούς στη δημοσιότητα διεθνείς φορείς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και ΜΚΟ που ασχολούνται με το κλίμα (WWF, Greenpeace κ.ά.) είναι ενδεικτικά του προβλήματος που αντιμετωπίζει ένα ολοένα και αυξανόμενο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού:

- Περίπου ένας στους έξι ανθρώπους (1,1 δισ.) δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό
- Περίπου 2,5 δισ. άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες υγιεινής
- Κάθε χρόνο πεθαίνουν 1,6 εκατ. άνθρωποι λόγω έλλειψης νερού και ατομικής υγιεινής. Από αυτούς το 40% είναι παιδιά
- Ασθένειες σχετιζόμενες με το νερό, που θα μπορούσαν να προληφθούν, σχετίζονται με τον θάνατο 10.000-20.000 ανθρώπων ημερησίως
- Μέχρι το 2025 πάνω από 3 δισ άνθρωποι (ο μισός πληθυσμός) θα ζουν σε 48 χώρες με έντονο πρόβλημα λειψυδρίας.

Η μέση ημερήσια κατανάλωση νερού για πόση, πλύσιμο και μαγείρεμα είναι για έναν κάτοικο αναπτυσσόμενης χώρας τα 10 λίτρα, ενώ για έναν Ευρωπαίο και έναν Αμερικανό αντιστοιχεί στα 200 και 400 λίτρα αντίστοιχα.

Τέλος, ένα ενδιαφέρον στοιχείο που δίνει στη δημοσιότητα η ΜΚΟ Wateraid και δείχνει την τεράστια ανισοκατανομή στη χρήση του νερού παγκοσμίως είναι το εξής: η μέση ημερήσια κατανάλωση νερού για πόση, πλύσιμο και μαγείρεμα είναι για έναν κάτοικο αναπτυσσόμενης χώρας τα 10 λίτρα, ενώ για έναν Ευρωπαίο και έναν Αμερικανό αντιστοιχεί στα 200 και 400 λίτρα αντίστοιχα.

Η περίπτωση της Ελλάδας – Τρέχουσα κατάσταση

Η Ελλάδα είναι μια χώρα πλούσια σε υδατικούς πόρους - επιφανειακούς και υπόγειους (που χωρίζονται σε 13 διαμερίσματα), με ικανοποιητική ένταση βροχοπτώσεων. Ωστόσο, παρά τη φαινομενική αφθονία σε καλής ποιότητας πόσιμο νερό, τους θερινούς μήνες παρατηρούνται ελλείμματα (υψηλότερη ζήτηση από την προσφορά) που, σύμφωνα με όλες τις μελέτες οφείλονται στα εξής:

- Χρονική και γεωγραφική ανισοκατανομή βροχοπτώσεων: Ο μεγαλύτερος όγκος βροχής παρατηρείται στη δυτική Ελλάδα και στα νησιά, και ο χαμηλότερος στην ανατολική χώρα. Παράλληλα, οι περισσότερες βροχές σημειώνονται τον χειμώνα και μειώνονται το καλοκαίρι, που χαρακτηρίζεται ξηρό

- Χρονική και γεωγραφική ανισοκατανομή ζήτησης: Κατά τους θερινούς μήνες καταγράφεται εκτίναξη της ζήτησης για πόσιμο νερό, λόγω του μαζικού τουριστικού κύματος που εισρέει στη χώρα. Εξάλλου, η μεγαλύτερη ζήτηση σημειώνεται στο παραλιακό μέτωπο της χώρας και τις πεδινές εκτάσεις (λόγω της γεωργίας), που είναι περιοχές με τους μικρότερους πόρους, καθώς και στα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου πολλές φορές παρατηρείται υπερκατανάλωση.

http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2018/03/φωτο5-489-x-557-263x300.jpg 263w,

Το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου νερού της χώρας καταναλώνεται από τη γεωργία (85% - 70% σε παγκόσμια κλίμακα), ακολουθεί η ύδρευση (13%) και τη μικρότερη κατανάλωση καταγράφει η βιομηχανία (3%).

Ειδικότερα για τη γεωργία, που αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή νερού στη χώρα, διαπιστώνεται σε πολλές περιπτώσεις υπεράρδευση, που εντείνει τον κίνδυνο εξάντλησης των υδατικών πόρων, κυρίως στην πεδιάδα της Θεσσαλίας. Τις ασφυκτικές συνθήκες στον υδροφορέα προκαλεί ακόμη η πρακτική προμήθειας αγροτικού νερού από κοινόχρηστα αρδευτικά δίκτυα, που έχει ως αποτέλεσμα σημαντικές απώλειες. Είναι ενδεικτικό ότι από το συνολικό νερό άρδευσης που καταναλώνεται στην Ελλάδα (από ιδιωτικές γεωτρήσεις και κοινόχρηστα δίκτυα), μόνο το 55% χρησιμοποιείται για την καλλιέργεια, καθώς το 12% χάνεται στη μεταφορά (το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 50% για τα κοινόχρηστα δίκτυα), το 8% κατά την εφαρμογή του στον αγρό και το 25% λόγω υπεράρδευσης. Ένα ακόμη σημείο που απασχολεί τους επιστήμονες σε ό,τι αφορά τις πρακτικές στη γεωργία είναι αυτό της μεθόδου άρδευσης. Στη χώρα μας οι αγρότες ποτίζουν τα χωράφια τους κυρίως με εκτοξευτήρες και αυτοκινούμενα συστήματα ποτίσματος, με αποδοτικότητα 60-70% (που σημαίνει ότι το 30-40% του νερού χάνεται).

«Τα παλαιωμένα δίκτυα, οι διαρροές στις μεθόδους άρδευσης, η επιλογή ακατάλληλων καλλιεργειών για το ελληνικό κλίμα, όπως το βαμβάκι, είναι βασικά προβλήματα που δημιουργούν μεγάλη σπατάλη. Εάν βελτιώσουμε τις πρακτικές και καλλιεργήσουμε τα προϊόντα που σηκώνει ο τόπος, και εάν αξιοποιήσουμε συγκριτικά πλεονεκτήματα, είναι κάτι που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε», δηλώνει η αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τομέα Υδραυλικής και Τεχνικής Περιβάλλοντος του τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, και πρόεδρος του Κέντρου Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Υδάτων του πανεπιστημίου, Ελπίδα Κολοκυθά.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων, Ιάκωβος Γκανούλης. «Η γεωργία δεν είναι αποδοτική σε σχέση με τη χρήση του νερού. Οι αγρότες θεωρούν ότι όσο περισσότερο νερό χρησιμοποιήσουν τόσο καλύτερη θα είναι η παραγωγή, κάτι που δεν είναι σωστό», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ελλείψει βαριάς βιομηχανίας, οι βιομηχανικές χρήσεις νερού στη χώρα μας αντιστοιχούν μόλις στο 3% της ετήσιας κατανάλωσης (το αντίστοιχο ποσοστό στην ΕΕ φτάνει στο 18%). Το μεγαλύτερο μέρος καταναλώνουν οι λιγνιτικές μονάδες της ΔΕΗ (70,8 εκατ. τόνοι το 2014). Από αυτά, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΕΗ, το 23% επιστρέφεται στο περιβάλλον, δηλαδή η συνολική κατανάλωση ανέρχεται σε 54,4 εκατ. τόνους. Σύμφωνα με την Greenpeace, τo παραπάνω αντιστοιχεί σε 2,4 τόνους νερού για κάθε χίλιες κ ιλοβατώρες που παράγει ένα λιγνιτικό εργοστάσιο. «Αυτές οι ποσότητες νερού στη Δυτική Μακεδονία προέρχονται από τον ποταμό Αλιάκμονα και τη λίμνη Πολυφύτου, ασκώντας σοβαρές πιέσεις στους υδάτινους πόρου ς της περιοχής. Για σύγκριση, οι ετήσιες ανάγκες ύδρευσης των 300.000 πολιτών της περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας καλύπτονται με 43 εκατ. τόνους», σημειώνει η ΜΚΟ.

Σε ό,τι αφορά την αστική χρήση, είναι προφανές ότι η η μεγαλύτερη ζήτηση καταγράφεται στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα και Θεσσαλονίκη), όπου τις ανάγκες καλύπτουν οι δύο εταιρείες ύδρευσης (ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ αντίστοιχα). Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (2007) ένας κάτοικος αστικού κέντρου στην Ελλάδα καταναλώνει 76 κμ νερό ετησίως, οι απώλειες, λόγω του πεπαλαιωμένου δικτύου ανέρχονται κατά μέσο όρο στο 29%, ενώ τα υπόγεια ύδατα δεν ικανοποιούν τη ζήτηση (τα 110 από τα 236 υπόγεια υδροσυστήματα κρίνονται απειλούμενα), η οποία καλύπτεται από επιφανειακούς πόρους. Παράλληλα, παρατηρείται η σπατάλη πόσιμου νερού για πρακτικές που έχουν μικρές ποιοτικές απαιτήσεις, όπως το πλύσιμο των οχημάτων, η άρδευση καλλωπιστικών φυτών και το πλύσιμο κοινόχρηστων χώρων.

Ειδικότερα, η Θεσσαλονίκη παίρνει νερό από δύο διαφορετικές πηγές. Από τον Αλιάκμονα (που είναι ο βασικός προμηθευτής), από όπου το νερό μεταφέρεται στο κέντρο επεξεργασίας της ΕΥΑΘ πριν φτάσει στους καταναλωτές, και από τις πηγές Αραβησσού, μέσω αγωγών στη δεξαμενή Καλοχωρίου. Η πόλη, σύμφωνα με τον προϊστάμενο των δικτύων της ΕΥΑΘ, Κώστα Αγγελίδη, χρειάζεται γύρω στις 230-240.000 κυβικά νερό την ημέρα τον χειμώνα και 270-280.000 το καλοκαίρι. «Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει πρόβλημα να μείνουμε χωρίς νερό. Έχουμε νερό που μας καλύπτει για αρκετά χρόνια», τονίζει ο ίδιος.

Ένα ακόμη αξιοσημείωτο στοιχείο για τη χώρα μας είναι ότι έρχεται δεύτερη παγκοσμίως, μετά τις ΗΠΑ, όσον αφορά το υδάτινο αποτύπωμά της. Με τον όρο υδάτινο αποτύπωμα ορίζεται στη διεθνή βιβλιογραφία η συνολική κατανάλωση νερού, εφόσον προσθέσουμε την ποσότητα του εικονικού νερού (η ποσότητα νερού που χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας) των εισαγόμενων προϊόντων και αφαιρέσουμε την ποσότητα του εικονικού νερού των εξαγόμενων προϊόντων.

Πηγή WWF, Water Footprint Network

Ακόμη, είναι εμφανείς στη χώρα μας, όπως και διεθνώς, οι επιπτώσεις της ρύπανσης των υδατικών πόρων κατά τις τρεις βασικές χρήσεις (γεωργική, βιομηχανική, αστική). Τα λύματα που μολύνουν το νερό έχουν ως αποτέλεσμα τη βαθμιαία υποβάθμιση της ποιότητάς του και τη μείωση της οικονομικής και αισθητικής αξίας του.

Πηγή ΤτΕ

Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Η κλιματική αλλαγή, παρότι εξακολουθεί να απορρίπτεται από ορισμένους, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, είναι για το σύνολο της πανεπιστημιακής κοινότητας ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Οι κυριότερες επιπτώσεις της στους φυσικούς πόρους, όπως το νερό, προέρχονται από την αύξηση της θερμοκρασίας, τη μείωση των βροχοπτώσεων και την ένταση των ακραίων καιρικών φαινομένων. Η κύρια ανθρωπογενής αιτία της κλιματικής αλλαγής είναι η διαρκής αύξηση των εκπομπών των λεγόμενων «αερίων του θερμοκηπίου».

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Γραφείο Περιβάλλοντος, η αύξηση της θερμοκρασίας έχει ως αποτέλεσμα αλλαγές που εξαρτώνται από το χιόνι, αύξηση στις απαιτήσεις αρδευτικού και πόσιμου νερού, προβλήματα στην ποιότητά του και αλλοίωση των χαρακτηριστικών του. Η μείωση των βροχοπτώσεων αυξάνει τις περιοχές με προβλήματα ξηρασίας και λειψυδρίας και μειώνει τη δυνατότητα αναπλήρωσης του υδροφόρου ορίζοντα. Η αύξηση της συχνότητας των ακραίων καιρικών φαινομένων προκαλεί διακοπές στην παροχή νερού, λόγω των διακοπών στην παροχή ενέργειας, ενώ η αύξηση της στάθμης της θάλασσας (λόγω της υποχώρησης των παγετώνων) προκαλεί μείωση του διαθέσιμου φρέσκου νερού από την υφαλμύρινση των υδροφορέων.

«Η κλιματική αλλαγή είναι μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα και δείχνει ότι έχουμε μια μεταβλητότητα του κλίματος. Όλα τα σενάρια – θετικά ή αρνητικά – δείχνουν σε γενικές γραμμές δείχνουν ότι θα έχουμε τουλάχιστον 20% μείωση των βροχοπτώσεων, αύξηση των εντάσεων, που σημαίνει πλημμυρικά φαινόμενα και αύξηση της θερμοκρασίας. Όλα αυτά θα επηρεάσουν τους υδατικούς πόρους και άρα πρέπει να λάβουμε μέτρα για διαχείρισή τους σε καθεστώς μείωσης», δηλώνει ο γραμματέας της έδρας UNESCO για το Νερό στο ΑΠΘ,Χαράλαμπος Σκουληκάρης.

Όπως σημειώνει, λόγω των τοπογραφικών χαρακτηριστικών της χώρας, η Δυτική Ελλάδα είναι ευνοημένη από άποψη βροχών, ωστόσο η Ανατολική και Νότια Ελλάδα βρίσκεται στον αντίποδα. «Μείωση των βροχοπτώσεων σημαίνει αναλογικά μεγαλύτερα προβλήματα στις περιοχές που ήδη αντιμετωπίζουν τέτοια, όπως η νησιωτική χώρα. Ειδικά στη Βόρεια Ελλάδα, όπου τα νερά της εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από διασυνοριακούς πόρους, όπως ο ποταμός Έβρος, ο Νέστος, ο Στρυμόνας, ο Αξιός, θα έχουμε μειωμένες εισροές, καθώς η κλιματική αλλαγή θα επηρεάσει και τις γειτονικές χώρες. Για αυτό χρειάζονται διασυνοριακές δράσεις», επισημαίνει ο ίδιος.

Ο κ. Σκουληκάρης είναι μέλος της επιστημονικής ομάδας που συνέγραψε, για λογαριασμό του υπουργείου Περιβάλλοντος τη μελέτη με τίτλο «Εθνική Στρατηγική για την Προσαρμογή στην Κλιματική Αλλαγή (ΕΣΠΚΑ)». Από δύο ακραία σενάρια κλιματικής μεταβολής (θετικό και αρνητικό), που έθεσαν οι συγγραφείς, προκύπτει ότι στην Ελλάδα, κατά το τέλος του 21ου αιώνα η βροχή θα μειωθεί μεταξύ 5% και περίπου 19%, αντίστοιχα, σε επίπεδο επικράτειας. Επίσης, προκύπτει ότι η θερμοκρασία του αέρα θα αυξηθεί μεταξύ περίπου 3 και 4,5 βαθμών Κελσίου αντίστοιχα.

«Καμία περιοχή δεν εξαιρείται από τον κίνδυνο περιόδου μειωμένων βροχοπτώσεων. Η Ελλάδα έχει νερό όσο το Παρίσι δυτικά και σχεδόν μηδέν ανατολικά. Όλες οι περιοχές είναι ευάλωτες, ακόμα και αυτές που έχουν πολύ νερό, όπως για παράδειγμα η Ήπειρος, εάν η διαχείριση δεν γίνει ορθά και εάν έχουμε υπερεκμετάλλευση, όπως γίνεται στη Θεσσαλία που έχουμε αρκετό νερό, αλλά μας λείπει η σωστή χρήση. Πιο ευάλωτες είναι οι ανατολικές περιοχές και τα νησιά, οι παράκτιες ζώνες», επισημαίνει ο κ. Γκανούλης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μία ορθότερη διαχείριση του ζητήματος των υδατικών πόρων σε επίπεδο τοπικών κοινωνιών.

Από την οικεία μελέτη στην Έκθεση της ΤτΕ (ΕΜΕΚΑ, 2011) προέκυψε επίσης ότι, ακόμη και στην περίπτωση ενδιάμεσων Σεναρίων αναμένεται ότι στα ηπειρωτικά ο αριθμός των ημερών κατά τις οποίες η μέγιστη θερμοκρασία θα υπερβαίνει τους 35 βαθμούς Κελσίου θα είναι μεγαλύτερος κατά 35-40 ημέρες την περίοδο 2071-2100 σε σύγκριση με το παρόν. Ακόμη μεγαλύτερη αύξηση (περίπου 50 ημέρες στην επικράτεια) θα σημειωθεί ως προς τον αριθμό των ημερών με ελάχιστη θερμοκρασία άνω των 20 βαθμών Κελσίου (τροπικές νύκτες). Σε αντιδιαστολή, ο αριθμός των ημερών με νυκτερινό παγετό αναμένεται να μειωθεί σημαντικά, ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα (μείωση έως και κατά 40 ημέρες).

Πηγή ΤτΕ

Μεταβολές αναμένονται επίσης ως προς τις ακραίες τιμές της βροχόπτωσης. Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα και τη Βορειοδυτική Μακεδονία η μέγιστη ποσότητα του νερού που κατακρημνίζεται σε διάστημα έως 3 ημέρες αναμένεται να αυξηθεί σε ποσοστό έως 30% ενώ στη Δυτική Ελλάδα αναμένεται να μειωθεί σε ποσοστό έως 20%. Σε αντιδιαστολή με τις πλημμυρικές περιόδους, οι μεγαλύτερες αυξήσεις της διάρκειας των ξηρών περιόδων θα σημειωθούν στην ανατολική ηπειρωτική χώρα και στη Βόρεια Κρήτη, όπου αναμένονται 20 επιπλέον ημέρες ξηρασίας μέχρι το 2021-2050 και μέχρι 40 επιπλέον ημέρες το 2071-2100.

Επιπλέον, η Ελλάδα όπως και οι υπόλοιπες χώρες της λεκάνης της Μεσογείου αντιμετωπίζει υψηλό κίνδυνο ερημοποίησης του εδάφους (εκτιμάται σε τουλάχιστον 35% του χερσαίου χώρου). Περιοχές υψηλού κινδύνου θεωρούνται τα νησιά του Αιγαίου, η Κρήτη, ένα μέρος της Θεσσαλίας, η Ανατολική Στερεά Ελλάδα και η Ανατολική Πελοπόννησος.

Εξάλλου, πρόσφατη μελέτη του Οργανισμού Παγκόσμιων Πόρων, που κρίνεται αξιόπιστη από τους επιστήμονες με τους οποίους συνομιλήσαμε, τοποθετεί την Ελλάδα στην «κόκκινα λίστα» των χωρών που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν κρίση νερού μέχρι το 2040. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα βρίσκεται στην 28η θέση της σχετικής κατάταξης, των 33 χωρών που αν δεν λάβουν τα απαιτούμενα μέτρα, θα βρεθούν αντιμέτωπες με έλλειψη πόσιμου νερού.

http://greenagenda.gr/wp-content/uploads/2018/03/φωτο1-600-x-445-300x223.jpg 300w,

Όπως είναι προφανές, οι παραπάνω προβλέψεις, εφόσον επιβεβαιωθούν, θα επιφέρουν ένα μεγάλο οικονομικό κόστος προκειμένου να μετριαστούν οι επιπτώσεις τους. Οι συγγραφείς της ΕΣΠΚΑ έχουν εκπονήσει εξειδικευμένες μελέτες για τρία σενάρια:

- Σενάριο Μη Δράσης: Ανυπαρξία κάθε δράσης για μείωση των ανθρωπογενών εκπομπών των αερίων. Σε αυτό το σενάριο το ΑΕΠ της χώρας θα μειωθεί, σε ετήσια βάση, ετήσια βάση, κατά 2% το 2050 και κατά 6% το 2100. Το συνολικό κόστος θα ανέλθει σε 701 δισ ευρώ έως το 2100 (σε τιμές 2008).
- Σενάριο Μετριασμού: Σύμφωνα με αυτό η Ελλάδα μειώνει συνεχώς και δραστικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, στο πλαίσιο αντίστοιχης παγκόσμιας προσπάθειας, με αποτέλεσμα η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας να περιοριστεί στους 2 βαθμούς Κελσίου. Το συνολικό του κόστος ανέρχεται σε 436 δισ ευρώ.
- Σενάριο Προσαρμογής: Περιορισμός των ζημιών της κλιματικής αλλαγής. Μείωση ΑΕΠ κατά 2,3% και 3,7% τα έτη 2050 και 2100 αντίστοιχα και συνολικό κόστος 577 δισ ευρώ.

«Πρέπει να ανασκουμπωθούμε και να βελτιώσουμε τη διαχείριση σε περιοχές όπου έχουμε έλλειμμα», τονίζει ο κ. Γκανούλης.

«Πρέπει να δούμε το πρόβλημα ολοκληρωμένα, να συμπεριλάβουμε στο κομμάτι της διαχείρισης όλες τις παραμέτρους (οικονομικές, κοινωνικές, περιβαλλοντικές, πολιτικές). Συνολικά για να το αντιμετωπίσουμε πρέπει να υπάρχει αλλαγή στον τρόπο ζωής μας, να προσπαθήσουμε να ζούμε με ό,τι έχουμε διαθέσιμο και να προσαρμόσουμε τις απαιτήσεις μας στα φυσικά δεδομένα», σημειώνει από την πλευρά της η κ. Κολοκυθά.

Ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία

Η Οδηγία 2000/60/ΕΚ αποτελεί τη βασική νομοθεσία για τη διαχείριση και προστασία των υδάτινων πόρων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η εν λόγω οδηγία θεσπίζει κανόνες για να σταματήσει η υποβάθμιση της κατάστασης των υδατικών συστημάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και να επιτευχθεί «καλή κατάσταση» για τους ποταμούς, τις λίμνες και τα υπόγεια ύδατα της Ευρώπης έως το 2015.

Συγκεκριμένα ζητεί:

  • προστασία όλων των μορφών υδάτων
  • αποκατάσταση των οικοσυστημάτων μέσα και γύρω από αυτά τα υδατικά συστήματα·
  • μείωση της ρύπανσης στα υδατικά συστήματα·
  • διασφάλιση αειφόρου χρήσης των υδάτων από τα άτομα και τις επιχειρήσεις.

Ακόμη, καθορίζει ότι το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν όπως οποιοδήποτε άλλο, αλλά θα πρέπει να θεωρείται κληρονομιά, προτρέπει τις χώρες να παρέχουν υπηρεσίες ύδατος σε λογική τιμή γι’ αυτούς που το χρειάζονται και ενθαρρύνει τους πολίτες να συμμετέχουν στην προστασία και τη διαχείριση των υδάτων.

Το 2003, η Ελλάδα εναρμονίζει το εθνικό δίκαιο με τις διατάξεις αυτής της Οδηγίας. Οι αρμόδιοι φορείς για την εφαρμογή της είναι το υπουργείο Περιβάλλοντος, η Εθνική Επιτροπή Υδάτων, το Εθνικό Συμβούλιο Υδάτων, η Κεντρική Υπηρεσία Υδάτων, οι Διευθύνσεις Υδάτων των Περιφερειών και το Περιφερειακό Συμβούλιο Υδάτων.

Η εφαρμογή διατάξεων της Οδηγίας στη χώρα μας έγινε με σημαντική καθυστέρηση κυρίως σε ό,τι αφορά την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό δίκαιο, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να μην παραδοθούν από το ελληνικό κράτος οι απαιτούμενες αναφορές στα χρονικά πλαίσια που είχε θέσει η Κομισιόν. Ενδεικτικά αναφέρεται πως η συμμόρφωση προς το άρθρο 3 της Οδηγίας (καθορισμός αρμόδιων φορέων) έγινε με καθυστέρηση δύο ετών (αντί το 2003, το 2005), η εφαρμογή του άρθρου 5 (προσδιορισμός υδατικών σωμάτων ανά κατηγορίες και τύπους, ανάλυση χαρακτηριστικών λεκανών απορροής, εκτίμηση πιέσεων και ανάλυση επιπτώσεων, αξιολόγηση κινδύνων μη επίτευξης των στόχων) έγινε με καθυστέρηση 3 ετών και αφού η Κομισιόν κίνησε διαδικασία επί παραβάσει. Ακόμη, η Ελλάδα ήταν το μοναδικό κράτος-μέλος της ΕΕ που δεν υπέβαλε, ως όφειλε, μέχρι τον Μάρτιο του 2007 αναφορά σχετικά με τη λειτουργία των Προγραμμάτων Παρακολούθησης. Η χώρα μας, μετά την Ιταλία, είναι το κράτος-μέλος με τον χειρότερο συντελεστή απόδοσης στην παράδοση των απαιτούμενων εκθέσεων στην Κομισιόν.

Εξάλλου, η ελληνική νομοθεσία για το νερό (με πρώτο τον νόμο 1650/1986 για την προστασία του περιβάλλοντος) αποτελείται σε ποσοστό άνω του 80% από την κοινοτική νομοθεσία.

Το νερό στην Ελλάδα ορίστηκε ως δημόσιο αγαθό με τον Ν. 608/1948, κάτι που επιβεβαιώνεται και στη νεότερη νομοθεσία.

greenagenda.gr

Σε ηλικία 76 ετών απεβίωσε, στο σπίτι του στο Κέιμπριτζ, ο εμβληματικός Βρετανός φυσικός Στίβεν Χόκινγκ, ο οποίος εδώ και δεκαετίες βρισκόταν καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο, εξαιτίας ανίατης νευρολογικής νόσου.

Ένας άνθρωπος που συγκίνησε τους πάντες με την προσωπική περιπέτεια της υγείας του και ένας επιστήμονας που -παρόλο που μιλούσε με συνθετική φωνή- ενέπνευσε πολλούς άλλους επιστήμονες με τις πρωτοποριακές ιδέες του.

Για το «γιατί» της ύπαρξης του Σύμπαντος:

«Εάν βρούμε την απάντηση, θα πρόκειται για τον ύστατο θρίαμβο της ανθρώπινης λογικής - εκείνη τη στιγμή θα γνωρίζουμε τη σκέψη του Θεού, θα γνωρίζουμε τον νου του Θεού» («Ενα συντομότερο χρονικό του Χρόνου» 1988).

Για την ασθένειά του:

«Οι ελπίδες μου μειώθηκαν στο μηδέν στα 21 μου χρόνια. Εκτοτε όλα είναι μπόνους» (Συνέντευξη στους New York Times, Δεκέμβριος 2004).

«Εζησα πέντε δεκαετίες περισσότερο από αυτό που είχαν προβλέψει για μένα οι γιατροί. Προσπάθησα να κάνω καλή χρήση του χρόνου μου...Επειδή κάθε μέρα μπορεί να είναι η τελευταία μου, έχω την επιθυμία να αντλήσω το καλύτερο από κάθε λεπτό» (Στο ντοκιμαντέρ «Hawking» , 2013).

Για τον Θεό:

«Δεν είναι αναγκαίο να επικαλούμαστε τον Θεό για να ανάψουμε την σπίθα και να βάλουμε σε δρόμο το Σύμπαν» (Grand Design, 2010).

Για τη διασημότητα:

«Το μειονέκτημα της διασημότητάς μου είναι ότι δεν μπορώ να πάω πουθενά χωρίς να με αναγνωρίσουν. Δεν χρησιμεύει σε τίποτε να φοράω γυαλιά ηλίου και περούκα. Η αναπηρική πολυθρόνα με προδίδει» (Συνέντευξη στην ισραηλινή τηλεόραση, Δεκέμβριος 2006).

Για τους φανφαρόνους διανοούμενους:

«Οι άνθρωποι που κομπάζουν για τον Δείκτη Νοημοσύνης είναι losers» (Συνέντευξη στους New York Times, Δεκέμβριος 2004).

 Για την τελειότητα:

«Χωρίς την ατέλεια, εσείς και εγώ δεν θα υπήρχαμε» (Ντοκιμαντέρ «Into the Universe», The Discovery Channel, 2010).

 Για τους εξωγήινους:

«Εάν κάποια μέρα μας επισκεφθούν οι εξωγήινοι, πιστεύω ότι το αποτέλεσμα θα είναι αντίστοιχο με αυτό που συνέβη όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος αποβιβάσθηκε στην Αμερική, ένα αποτέλεσμα όχι και πολύ θετικό για τους Ινδιάνους» (στο Ντοκιμαντέρ «Into the Universe», The Discovery Channel, 2010).

Για την τεχνητή νοημοσύνη:

«Οι πρωτόγονες μορφές τεχνητής νοημοσύνης που έχουμε ήδη έχουν αποδειχθεί πολύ χρήσιμες. Αλλά πιστεύω ότι η ανάπτυξη μίας πλήρους τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσε να βάλει τέλος στο ανθρώπινο είδος» (στο BBC, Δεκέμβριος 2014).

Για την ευθανασία:

«Το θύμα θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να βάλει τέλος στη ζωή του, εάν το θέλει. Αλλά νομίζω ότι θα ήταν μεγάλο σφάλμα. Οσο κακή και να φαίνεται η ζωή, υπάρχει πάντα κάτι που μπορείς να κάνεις και να το πετύχεις. Οσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα» (Λαϊκή Ημερησία online, Ιούνιος 2006).

Για τον θάνατο:

«Ζω με την προοπτική ενός πρόωρου θανάτου εδώ και 49 χρόνια. Δεν φοβάμαι τον θάνατο, αλλά δεν βιάζομαι να πεθάνω. Υπάρχουν τόσα πράγματα που θέλω να κάνω πριν» (Συνέντευξη The Guardian, Μάιος 2011).

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 ετών ο αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ

Το πρώτο του επιστημονικό επίτευγμα ήρθε το 1970, όταν ο ίδιος και ο Ρότζερ Πένροουζ εφάρμοσαν τα μαθηματικά των μαύρων τρυπών στο σύνολο του σύμπαντος, δείχνοντας την ύπαρξη μιας «μοναδικότητας» (singularity)- μιας περιοχής άπειρης καμπυλότητας στον χωροχρόνο- στο μακρινό μας παρελθόν, του σημείου από όπου ήρθε το Big Bang.

Το 1974 βασίστηκε στην κβαντική θεωρία για να διακηρύξει ότι οι μαύρες τρύπες εκλύουν ακτινοβολία/ ενέργεια (υποατομικά σωματίδια- ακτινοβολία Χόκινγκ) και κάποια στιγμή παύουν να υπάρχουν. Για τις «κανονικές» μαύρες τρύπες η διαδικασία δεν είναι γρήγορη, καθώς θα χρειαζόταν περισσότερος χρόνος από την ίδια την ηλικία του σύμπαντος αυτή τη στιγμή για να «εξαϋλωθεί» μια μαύρη τρύπα στο μέγεθος του Ήλιου. Ωστόσο, κατά το τέλος της ζωής τους, οι «μίνι» μαύρες τρύπες εκλύουν ενέργεια με εντυπωσιακό ρυθμό, φτάνοντας στο σημείο να εκραγούν με την ενέργεια ενός εκατομμυρίου βομβών υδρογόνου του ενός μεγατόνου. Οι «μίνι» μαύρες τρύπες βρίσκονται παντού στο σύμπαν, είχε πει, η καθεμία με βάρος ενός δισεκατομμυρίου τόνων, αλλά όχι μεγαλύτερη από ένα πρωτόνιο.

Η θεωρία του αυτή προκάλεσε μια από τις πιο έντονες αντιπαραθέσεις στην ιστορία της σύγχρονης κοσμολογίας. Ο Χόκινγκ υποστήριζε ότι αν μια μαύρη τρύπα θα μπορούσε να «εξατμιστεί» σε ένα «λουτρό ακτινοβολίας», όλη η πληροφορία που έπεφτε μέσα της στη διάρκεια της ζωής της θα χανόταν για πάντα. Αυτό ερχόταν σε αντίθεση με έναν από τους πιο βασικούς νόμους της Κβαντομηχανικής, και πολλοί φυσικοί διαφωνούσαν. Ο Χόκινγκ τελικά έφτασε στο συμπέρασμα πως η πληροφορία αποθηκεύεται στον ορίζοντα γεγονότων (event horizon) της μαύρης τρύπας και κωδικοποιείται σε ακτινοβολία την οποία αυτή εκπέμπει.

Η θεωρία του κοσμικού (ή κοσμολογικού) πληθωρισμού υποστηρίζει πως το σύμπαν κατά την πρώτη περίοδό του πέρασε μια περίοδο τρομερής διαστολής/ επέκτασης. Το 1982, ο Χόκινγκ ήταν από τους πρώτους που έδειξαν πώς οι κβαντικές διακυμάνσεις- μικρές μεταβολές στην κατανομή της ύλης- ενδεχομένως να οδηγούν, μέσω του πληθωρισμού, στην εξάπλωση των γαλαξιών στο σύμπαν. Σε αυτές τις μικρές διακυμάνσεις βρίσκονται οι «σπόροι» των άστρων, των πλανητών και της ζωής όπως τη γνωρίζουμε. Αλλά ήταν το «Χρονικό του Χρόνου» που τον έκανε διάσημο: Εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1988 και μπήκε στο Βιβλίο των Ρεκόρ Guinness, αφού έμεινε στα μπεστ σέλερ για 237 εβδομάδες. Πούλησε 10 εκατ. αντίτυπα και μεταφράστηκε σε 40 διαφορετικές γλώσσες.

Από τη δεκαετία του 1970 δούλευε πάνω στο «πάντρεμα» της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας με την κβαντική θεωρία, που ασχολείται με τα υποατομικά σωματίδια. Ως αποτέλεσμα αυτής της έρευνας, παρουσίασε ένα μοντέλο του σύμπαντος με βάσει δύο αντιλήψεις του χρόνου: Τον «πραγματικό χρόνο», δηλαδή τον χρόνο όπως τον αντιλαμβανόμαστε οι άνθρωποι, και τον «φανταστικό χρόνο» της κβαντικής θεωρίας, πάνω στον οποίο ενδεχομένως να λειτουργεί στην πραγματικότητα ο κόσμος.

Ο πραγματικός χρόνος, είχε υποστηρίξει, μπορεί να εκληφθεί ως μια οριζόντια γραμμή. «Στα αριστερά, έχουμε το παρελθόν, και στα δεξιά, το μέλλον. Αλλά υπάρχει ένα άλλο είδος χρόνου, στον κάθετο άξονα. Αυτός είναι ο φανταστικός χρόνος, επειδή δεν είναι το είδος του χρόνου που βιώνουμε κανονικά- αλλά, κατά κάποιον τρόπο, είναι το ίδιο πραγματικός με αυτό που αποκαλούμε πραγματικό χρόνο». Το 2002 πάντως είπε πως, αν και σκοπός του ήταν να «εξηγήσει τα πάντα», μια θεωρία ντετερμινισμού που θα μπορούσε να προβλέπει το παρελθόν και το μέλλον μάλλον δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί ποτέ.

Αξίζει να σημειωθεί πως, τα τελευταία χρόνια της ζωής του, είχε επανειλημμένα εκφράσει τους προβληματισμούς του σχετικά με την άνοδο της τεχνητής νοημοσύνης, υποστηρίζοντας πως η δημιουργία σκεπτόμενων μηχανών θα μπορούσε να αποτελέσει υπαρξιακή απειλή για την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, καθώς οι μηχανές θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τους ανθρώπους, οι οποίοι θα περιορίζονταν από τη βιολογία. Για την τεχνητή νοημοσύνη είχε πει πως «θα απογειωνόταν από μόνη της, και θα επανασχεδίαζε τον εαυτό της με όλο και ταχύτερο ρυθμό. Οι άνθρωποι, που περιορίζονται από την αργή βιολογική εξέλιξη, δεν θα μπορούσαν να την ανταγωνιστούν και θα αντικαθιστώνταν από αυτήν». Επίσης, ήταν μεταξύ αυτών που προειδοποιούν για τον κίνδυνο πρόκλησης μιας κούρσας εξοπλισμών στην τεχνητή νοημοσύνη και είχε ζητήσει απαγόρευση των αυτόνομων όπλων- ενώ είχε πει ότι αντιλαμβάνεται τους ιούς υπολογιστών ως μια μορφή ζωής, και ως εκ τούτου την πρώτη «πράξη δημιουργίας» της ανθρωπότητας.

Επίσης, είχε επανειλημμένα απευθύνει προειδοποιήσεις ως προς τις προσπάθειες να έρθουμε σε επαφή με εξωγήινη ζωή. Ο ίδιος πίστευε όλο και περισσότερο πως «δεν είμαστε μόνοι», ωστόσο τόνιζε ότι επαφή με προηγμένους πολιτισμούς – πιο προηγμένους από την ανθρωπότητα- ίσως να είχε ως αποτέλεσμα ολέθριες συνέπειες για εμάς, υπενθυμίζοντας τι συνέβη όταν οι Ινδιάνοι της Αμερικής ήρθαν σε επαφή με τους Ευρωπαίους. Όπως είχε αναφέρει, θα μπορούσαν να είναι δισεκατομμύρια χρόνια πιο μπροστά από τους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να είναι «απίστευτα πιο ισχυροί και ενδεχομένως να μη μας βλέπουν ως κάτι πιο πολύτιμο από ό,τι βλέπουμε εμείς τα βακτήρια».

Επίσης, πέρα από την τεχνητή νοημοσύνη και την εξωγήινη ζωή, ο Χόκινγκ είχε αναφερθεί και σε άλλη μια, πολύ πιο «γήινη» απειλή: Ο λόγος για την ανθρώπινη επιθετικότητα, την οποία είχε χαρακτηρίσει ως το ελάττωμα που θα ήθελε περισσότερο να διορθώσει, καθώς, όπως είχε πει, ίσως να ήταν πλεονέκτημα για την επιβίωση τον καιρό του ανθρώπου των σπηλαίων, αλλά πλέον «απειλεί να μας καταστρέψει όλους».

Ως προς την επιβίωσή μας ως είδος, είχε εκφράσει την άποψή ότι η εξερεύνηση του Διαστήματος και ο αποικισμός άλλων πλανητών είναι υψίστης σημασίας, καθώς αποτελεί «ασφάλεια ζωής» απέναντι στο ενδεχόμενο εξαφάνισης της ανθρωπότητας

dikaiologitika.gr

Ανακοίνωση από το Τμήμα Υγείας Ζώων και Κτηνιατρικής Αντίληψης, Φαρμάκων και Εφαρμογών για την παράταση του χρόνου εφαρμογής του προγράμματος ενεργητικής επιτήρησης της λύσσας (17/1/2018).

Από το Τμήμα Υγείας Ζώων και Κτηνιατρικής Αντίληψης, Φαρμάκων και Εφαρμογών της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας ανακοινώνεται ότι, με βάση το υπ’ αριθμ. 182/6899/12.01.2018 έγγραφο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, παρατείνεται η συλλογή δειγμάτων θανατωμένων κόκκινων αλεπούδων έως τις 31 Μαρτίου 2018 σε όλες τις περιφερειακές ενότητες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

 

Υπενθυμίζουμε ότι ο ελάχιστος αριθμός αλεπούδων ανά περιφερειακή ενότητα που πρέπει να εξετασθούν είναι: Μ.Ε. Θεσσαλονίκης: 130, Π.Ε. Ημαθίας: 66, Π.Ε. Κιλκίς: 89, Π.Ε. Πέλλας: 96, Π.Ε. Πιερίας: 56, Π.Ε. Σερρών: 133 και Π.Ε. Χαλκιδικής: 126.  

Σύμφωνα με το ανωτέρω έγγραφο, οι δικαιούχοι (κυνηγοί και φύλακες θύρας) θα αποζημιώνονται με το ποσό των 50 ευρώ για την προσκόμιση θανατωμένων αλεπούδων μέσα στο 2018 (ενεργητική επιτήρηση).

Επισυνάπτεται σχετικό αρχείο με το πρωτόκολλο δειγματοληψίας (από το εγχειρίδιο για τον έλεγχο και την πρόληψη της λύσσας του 2017, από την ιστοσελίδα του ΥΠ.Α.Α.Τ., www.minagric.gr: Αρχική Σελίδα<Επίκαιρα θέματα<Λύσσα).

 

Εκτός λειτουργίας, εδώ και άγνωστο χρονικό διάστημα, βρίσκεται η Εγκατάσταση Επεξεργασίας Λυμάτων (ΕΕΛ) της πόλης του Λαγκαδά, όπως διαπίστωσαν υπάλληλοι του Φορέα Διαχείρισης Λιμνών Κορώνειας - Βόλβης που συμμετείχαν σε κλιμάκιο ελέγχου με υπαλλήλους του Τμήματος Περιβάλλοντος και Υδροοικονομίας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, σε αυτοψία που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Παρασκευή στη μονάδα. Μάλιστα, όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΦΔ, υπήρχε εισροή αποβλήτων, τα οποία εξέρχονταν από την εγκατάσταση χωρίς επεξεργασία.

Η Οργανωτική Ομάδα Εθελοντών του Let's Do It Greece ξεκινάει το ταξίδι της με πρώτο σταθμό την Κεντρική Μακεδονία για τη διάδοση του Let's do it Greece 2018!

Η αλόγιστη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, ιδιαίτερα των ορυκτών καυσίμων, είχε αποτέλεσμα η κλιματική αλλαγή να μην είναι πλέον μια θεωρητική πιθανότητα ή πρόβλεψη, αλλά μια πραγματικότητα που συναντάται σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης και τα αποτελέσματά της είναι ιδιαίτερα καταστρεπτικά και θανατηφόρα.

Ενα από τα κύρια χαρακτηριστικά της είναι και η μάλλον συχνή εμφάνιση πολύ έντονων και ακραίων καιρικών φαινομένων.

Στη χώρα μας όμως δεν εμφανίζονται τέτοια πολύ επικίνδυνα φαινόμενα (π.χ. τυφώνες) που συναντώνται σε άλλες περιοχές του πλανήτη, αλλά οι επεμβάσεις του ανθρώπου στη φύση έχουν αποτέλεσμα ακόμη και συνηθισμένης έντασης βροχές να έχουν καταστρεπτικές συνέπειες.

Αυτή η ελληνική «ιδιομορφία» οφείλεται στο στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης που υιοθετήθηκε από τους κυβερνώντες εδώ και δεκαετίες, «πυρήνας» του οποίου θα μπορούσε να ειπωθεί ότι ήταν το δόγμα «ανάπτυξη με κάθε κόστος για το περιβάλλον», που σημαίνει ανυπαρξία πολιτικής για βιώσιμη και φιλική προς το περιβάλλον ανάπτυξη και ληστρική εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου.

Ενα μοντέλο που πρακτικά αγνοεί τη φύση και τους κανόνες λειτουργίας της και υποτιμά τη σπουδαιότητα του φυσικού περιβάλλοντος για τη ζωή και την υγεία των ανθρώπων.

Ενα μοντέλο σύμφωνα με το οποίο η προστασία του περιβάλλοντος θεωρείται πολυτέλεια και αντιαναπτυξιακό μέτρο. Ενα μοντέλο που έχει μοναδικό στόχο το εύκολο και γρήγορο κέρδος για λίγους.

Αυτό το τριτοκοσμικό μοντέλο ανάπτυξης που έχει ήδη καταστρέψει χώρες σε τραγικό βαθμό και το ίδιο αποτέλεσμα θα έχουν και αυτές οι χώρες που το εφαρμόζουν, οδήγησε σε αποψίλωση και καταπάτηση δασών και δασικών εκτάσεων, ανυπαρξία πολιτικών αναδάσωσης μετά από πυρκαγιές, «μπάζωμα» χειμάρρων και ρεμάτων χωρίς την κατάλληλη διευθέτηση και χωρίς αντιπλημμυρικά έργα, τσιμεντοποίηση αστικών περιοχών κτλ.

Καθώς αυτό το μοντέλο ανάπτυξης βασιζόταν σε πελατειακές σχέσεις, ώθησε και ενθάρρυνε το «ελληνικό δαιμόνιο» να δράσει και να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο, να αγνοήσει τη σημασία του φυσικού περιβάλλοντος, να καταπατήσει δασικές εκτάσεις, να αλλοιώσει το φυσικό ανάγλυφο, να χτίσει αυθαίρετα και άναρχα ακόμη και μέσα στην κοίτη ρεμάτων.

Κυβερνήσεις και πολίτες σκόπιμα αγνοούν ότι το νερό «δεν ξεχνά το δρόμο του», ένα δρόμο που το ίδιο δημιούργησε κατά τη διάρκεια χιλιάδων ή εκατομμυρίων χρόνων και εύκολα τον ξαναβρίσκει.

Ετσι είναι μάλλον βέβαιο ότι οι έντονες και μεγάλης διάρκειας βροχοπτώσεις που έπληξαν τις τελευταίες ημέρες τη χώρα μας, ιδιαίτερα τη Δ. Αττική όπου εξελίχθηκε πραγματική τραγωδία (δεκάδες νεκροί, αγνοούμενοι και τραυματίες και ανυπολόγιστη καταστροφή ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας), δεν θα είχαν αυτά τα θανατηφόρα και τραγικά αποτελέσματα αν δεν προϋπήρχαν όλα όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως (δασικές πυρκαγιές χωρίς αναδασώσεις και αντιδιαβρωτικά έργα, μπαζώματα ρεμάτων, ανυπαρξία αντιπλημμυρικών έργων, αυθαίρετη δόμηση κτλ).

Τώρα, μετά την τραγωδία της Δ. Αττικής, κυβέρνηση και πολιτικά κόμματα αναφέρονται, πέρα από την αυτονόητη αναγκαιότητα για αποκατάσταση των ζημιών των υποδομών και δικτύων και για την αποζημίωση των πληγέντων κατοίκων, στην ανάγκη λήψης προληπτικών μέτρων ώστε να μην ξανασυμβούν όσα τραγικά βίωσε η περιοχή.

Ολα όσα έγιναν στη Δ. Αττική αλλά και τα αίτια που τα προκάλεσαν εύλογα παραπέμπουν στη Β.Α. Χαλκιδική (Σκουριές) καθώς εκεί συνυπάρχουν, αλλά και αυξάνουν καθημερινά, όλα τα αίτια που προκάλεσαν την τραγωδία της Δ. Αττικής.

Τον Ιανουάριο του 2004, με ειδικό νόμο, τα μεταλλευτικά δικαιώματα και το σύνολο των εγκαταστάσεων των «Μεταλλείων Κασσάνδρας» περιήλθαν στην Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. Γιώργος Τσιάρας

Στις Σκουριές εξελίσσεται μια μεταλλευτική δραστηριότητα που κυριολεκτικά «βιάζει» τη φύση και αν συνεχιστεί ο σχεδιαζόμενος παραλογισμός, οι μη αναστρέψιμες συνέπειές της δεν θα αργήσουν να εμφανιστούν σε πολύ έντονο βαθμό.

Εκεί, για να αναφερθούμε μόνο σε ορισμένα, έγιναν ή σχεδιάζεται να γίνουν άμεσα από την «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.» (θυγατρικής της ELDORADO GOLD) αποψίλωση χιλιάδων στρεμμάτων πυκνού και αρχέγονου δάσους, κατασκευή δύο φραγμάτων, ύψους περίπου 150 μέτρων το καθένα, μέσα σε δύο ρέματα για την απόθεση 65 εκατ. τόνων τοξικών αποβλήτων.

Φυσικά προβλέπεται να γίνουν διευθετήσεις ώστε τα επιφανειακά νερά αυτών των ρεμάτων να ακολουθήσουν άλλο «δρόμο».

Η ιστορία όμως μας έχει δείξει ότι ποτέ κάτι τέτοιο δεν ήταν ικανό να παρεμποδίσει το νερό να ακολουθήσει τον «δικό» του δρόμο.

Επιπλέον ακόμη ένα φράγμα που πρόσφατα αδειοδοτήθηκε και κατασκευάζεται σε σχετικά μικρή απόσταση από τα προηγούμενα (Κοκκινόλακκας) για τη δημιουργία Χώρου Υγειονομικής Ταφής Επικίνδυνων Αποβλήτων (ΧΥΤΕΑ) επάνω ακριβώς σε σεισμικό ρήγμα που κατά τα τελευταία εκατό χρόνια έδωσε τρεις σεισμούς με ένταση μεγαλύτερη από 7 Ρίχτερ.

Σε αυτή την περίπτωση θεωρούμε ότι σταματάει η ανθρώπινη λογική. Ετσι αν συμβεί κάτι, που είναι πολύ πιθανό, μετά από μια έντονη και μεγάλης διάρκειας βροχόπτωση ή ένα σεισμό, η περιοχή δεν θα κατακλυστεί από λάσπες και άλλα φερτά υλικά, όπως έγινε στη Δ. Αττική, αλλά από εκατομμύρια τόνους τοξικά απόβλητα.

Σε αυτή την απευκταία περίπτωση οι δηλώσεις συμπαράστασης από την όποια κυβέρνηση ή τα πολιτικά κόμματα δεν θα έχουν κανένα πρακτικό αποτέλεσμα και θα είναι «πολύ αργά για δάκρυα».

Είναι νομίζουμε η κατάλληλη στιγμή να αναλάβουν όλοι, και ιδιαίτερα η κυβέρνηση, τις ευθύνες τους και να βάλουν οριστικό τέλος σε αυτή την καταστροφική επέκταση της μεταλλευτικής δραστηριότητας που αναπτύσσεται στη Β.Α. Χαλκιδική.

 

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook 

efsyn.gr

Το Ινστιτούτο Ραδιοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας της Γαλλίας (IRSN) εντόπισε στη Ρωσία την πιθανότερη προέλευση των ραδιενεργών στοιχείων που ανιχνεύθηκαν στην ατμόσφαιρα πολλών χωρών της Ευρώπης στις αρχές του Οκτωβρίου.

 

Παράλληλα έδωσε στη δημοσιότητα χάρτη με τις συγκεντρώσεις ρουθηνίου-106 επάνω από την Ευρώπη εκείνο το χρονικό διάστημα και την εκτίμηση για τον γεωγραφικό εντοπισμό της προέλευσης της ρύπανσης.

Στο τέλος του Σεπτεμβρίου και τις αρχές του Οκτωβρίου 2017, πολύ ασυνήθιστα ραδιενεργά στοιχεία, ρουθήνιο-106, ανιχνεύθηκαν από πολλά εποπτικά δίκτυα ευρωπαϊκών χωρών, ανάμεσά τους και από σταθμούς της νότιας Γαλλίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Le Figaro. Ρύπανση σε πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις, στα όρια του εντοπισμού στη Δυτική Ευρώπη και, κατά συνέπεια σε μη επικίνδυνο επίπεδο, η προέλευση της οποίας όμως αποτελούσε μυστήριο. Τι θα μπορούσε να εκπέμψει τέτοια ραδιενεργά στοιχεία στην ατμόσφαιρα και από πού προερχόταν αυτή η ρύπανση; «Το ρουθήνιο-106 δεν απαντάται σε φυσική κατάσταση, κατά συνεπεια, θα έπρεπε να έχει απελευθερωθεί στο περιβάλλον από ανθρώπινη δραστηριότητα», σύμφωνα με τον Ζαν-Μαρ Περές, αναπληρωτή γενικό διευθυντή του Γαλλικού Ινστιτούτου Ραδιοπροστασίας και Πυρηνικής Ασφάλειας.

Οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί θεσμοί παρακολούθησης της ραδιενέργειας στην Ευρώπη, το IRSN στη Γαλλία και το BfS στη Γερμανία υποψιάσθηκαν τότε ότι η ρύπανση προερχόταν από την ανατολική Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα από την περιοχή νότια των Ουραλίων στη Ρωσία.

Η κρίση αυτή εγείρει πολλά ερωτηματικά, αλλά δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, αφού οι δόσεις ήταν τόσο μικρές, τουλάχιστον στη δυτική Ευρώπη, αφού αγνοείται εάν υπήρξαν πληθυσμοί στη Ρωσία που εκτέθηκαν σε αυτήν.

Ο χάρτης που δόθηκε στη δημοσιότητα από τον IRSN καταρτίσθηκε με βάση τις μετεωρολογικές συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την χρονική περίοδο και τις κινήσεις του αέρα που μετέφερε το ρουθήνιο στις περιοχές που στη συνέχεια ανιχνεύθηκε από τους σταθμούς μέτρησης. Με βάση τις μετρήσεις αυτές, η προέλευση της διαρροής εντοπίσθηκε ανάμεσα στον ποταμό Βόλγα και τον ορεινό όγκο των Ουραλίων, γύρω από την πόλη Περμ.

Στο τέλος του Οκτωβρίου, η ρωσική Rosatom πέρασε στην αντεπίθεση εξηγώντας ότι η απελευθέρωση του ρουθηνίου-106 στην ατμόσφαιρα δεν μπορεί να οφείλεται στις δικές της δραστηριότητες, διότι κανένας από τους πυρηνικούς σταθμούς της δεν ανακοίνωσε κάποιο περιστατικό διαρροής.

Ομως οι ειδικοί της δυτικής Ευρώπης, οι Γάλλοι όπως και οι Γερμανοί, συμφωνούν ως προς το συμπέρασμα ότι η διαρροή προέρχεται από τη Ρωσία.

Την ίδια στιγμή, το μυστήριο παραμένει ως προς το αίτιο αυτής της ρύπανσης. Δεν μπορεί να πρόκειται για ατύχημα σε πυρηνικό αντιδραστήρα του πυρηνικού σταθμού του Μπελογιάρσκ, που βρίσκεται στην πιθανή τοποθεσία, ανατολικά των Ουραλίων, διότι το ρουθήνιο- 106 είναι το μοναδικό στοιχείο που ανιχνεύθηκε, χωρίς να συνοδεύεται από άλλα ραδιενεργά στοιχεία που στην περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος απελευθερώνονται επίσης στον αέρα.

Μπορεί να οφείλεται σε από ατύχημα εξάτμιση διαλύματος που περιείχε ρουθήνιο κατά τη διάρκεια επεξεργασίας πυρηνικών καυσίμων ή από ραδιενεργές πηγές ρουθηνίου (που χρησιμοποιούνται στην ακτινοβολία ορισμένων όγκων) που χάθηκαν ή κάηκαν σε αποτεφρωτήρα από λάθος.

Οι ρωσικές αρχές προτιμούν την υπόθεση της πτώσης και διάλυσης στην ατμόσφαιρα δορυφόρου εξοπλισμένου με ηλεκτρογεννήτρια ρουθηνίου.

«Εξετάσαμε αυτήν την υπόθεση, αλλά δεν έχουμε καμία πληροφρία που να δείχνει ότι κάποιος δορυφόρος με τέτοιο εξοπλισμό έπεσε στη Γη την τελευταία εβδομάδα του Σεπτεμβρίου, άρα δεν μπορούμε να πούμε κάτι», δήλωσε ο Ζαν-Μαρκ Περές.

Για την ζώνη από την οποία πιθανότατα προήλθε η διαρροή, η ποσότητα του ρουθηνίου-106 που απελευθερώθηκε είναι πολύ σημαντική και εκτιμάται με προσομοίωση σε 100 έως 300 terabequerels (100-300 χιλιάδες δισεκατομμύρια bequerels), σύμφωνα με το γαλλικό Ινστιτούτο.

Η ποσότητα είναι τόση, ώστε εάν συνέβαινε στη Γαλλία, θα έπρεπε να εφαρμοσθούν μέτρα προστασίας του πληθυσμού σε μία ζώνη ακτίνας δεκάδων χιλιομέτρων γύρω από το σημείο της διαρροής...

Η Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ) έχει ανακοινώσει προ εβδομάδων ότι το ρουθήνιο-106 δεν είναι πια ανιχνεύσιμο στην ατμόσφαιρα της Ελλάδας.

 

Πηγή: Le Figaro

Φανταστείτε να εργάζεστε για μια εταιρεία, να πρέπει να κάνετε μια παρουσίαση για τα προϊόντα της, αλλά να αναγκαστείτε να χρησιμοποιήσετε το προϊόν αντίπαλης εταιρείας, επειδή το δικό σας δεν μπορεί να αντεπεξέλθει.

Αυτό ακριβώς συνέβη σε μηχανικό της Microsoft, ο οποίος έπρεπε να σταματήσει το live demo session προκειμένου να εγκαταστήσει τον Google Chrome, καθώς ο Microsoft Edge browser συνέχιζε να κρασάρει.

Το αστείο στιγμιότυπο συμπεριλαμβάνεται στο video της παρουσίασης, το οποίο ανέβηκε στο YouTube από την ίδια τη Microsoft. Σκοπός της παρουσίασης ήταν να δείξει σε πιθανούς χρήστες της πλατφόρμας Azure, πως μπορούν να μεταφέρουν τις εφαρμογές και τα δεδομένα τους στην υπηρεσία cloud της Microsoft.

O Edge browser συνέχισε να κρασάρει κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, ο μηχανικός είδε πως δεν έχει άλλη λύση και ζήτησε από το κοινό του να του δώσει ένα λεπτό για να εγκαταστήσει τον Google Chrome. Φυσικά αυτό προκάλεσε τα γέλια τόσο του ιδίου, όσο και των παρευρισκομένων.

 

 

Από Το 1995 η Legambiente έχει τον συντονισμό της δράσης « Clean Up The MED » «Καθαρίζουμε την Μεσόγειο». Έτσι κάθε χρόνο η εκστρατεία ευαισθητοποίησης « Clean Up The MED » περιλαμβάνει περισσότερες από 1.500 τοποθεσίες σε 21 χώρες της Μεσογείου με στόχο να επιστήσει την προσοχή σχετικά με τη ρύπανση της Μεσογείου και να παρακινήσει τις κοινότητες να εργαστούν μαζί για να αλλάξουν την κατάσταση .

Για τον σκοπό αυτό σχολεία, τουριστικά ξενοδοχεία, τοπικοί φορείς και οργανώσεις από όλες τις χώρες της λεκάνης της Μεσογείου, παίρνουν μέρος στις δραστηριότητες του καθαρισμού παραλιών και των φυσικών χώρων από κάθε είδους σκουπίδια που προκύπτουν από λανθασμένες ανθρώπινες δραστηριότητες.

Η δράση για τον φετινό καθαρισμό της Μεσογείου πραγματοποιήθηκε στις 26, 27 και 28 Μαίου 2017.

Χιλιάδες εθελοντές, από πολλές διαφορετικές χώρες, με διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες, και πολιτισμούς, έδρασαν από κοινού για να προστατεύσουν το περιβάλλον τους αφαιρώντας τόνους πλαστικών αποβλήτων που μολύνουν τις παραλίες, τις ακτές και τους βυθούς της Μεσογείου.

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι η μόλυνση της Μεσογείου είναι εξαιρετικά υψηλή και το επίπεδο των πλαστικών αποβλήτων είναι πέρα από κρίσιμη . Για το λόγο αυτό η εκστρατεία του «Clean Up The MED» πέρα από τις ενέργειες που πραγματοποιεί για την απομάκρυνση των αποβλήτων , θέλει να επισημάνει την σπουδαιότητα που έχει η σημασία της μείωσης της ρύπανσης που απελευθερώνεται στη θάλασσα .

Στον δήμο μας για μία ακόμη χρονιά, το Δημοτικό Σχολείο των Νέων Βρασνών σε συνεργασία με τον Οργανισμό Πολιτισμού, Αθλητισμού και Περιβάλλοντος (Ο.Π.Α.Π.) του Δήμου Βόλβης συμμετείχε στη δράση «Clean Up The MED 2017». Μαθητές και εκπαιδευτικοί με κέφι, όρεξη και πολύ καλή διάθεση καθάρισαν αρκετά μεγάλη έκταση της παραλίας των Νέων Βρασνών που φέτος το καλοκαίρι όπως και κάθε καλοκαίρι αποτελεί πόλο έλξης για Έλληνες και ξένους επισκέπτες.

Η καμπάνια «Clean Up The MED» «Καθαρίστε την Μεσόγειο», περιλαμβάνετε στις περιβαλλοντικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες και αποτελεί σημαντικότατο κριτήριο βράβευσης του προγράμματος «Γαλάζια Σημαία».

 005

 

007

 

008

 

009

 

012

 

 

 

 

 

 

 

Η αρχή, η εξέλιξη και ο επίλογος της μόλυνσης που συγκλόνισε τον κόσμο της Πληροφορικής.

 

Με πάνω από 230.000 καταγεγραμμένες μολύνσεις και έχοντας προκαλέσει πανικό σε εταιρείες κυβερνοασφάλειας και μυστικές υπηρεσίες, η επίθεση WannaCry είναι γραφτό να αλλάξει για πάντα τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε το Διαδίκτυο.

 

Θέλω να κλάψω. Έτσι μεταφράζεται ελεύθερα από τα Αγγλικά η φράση "WannaCry", η οποία συνδυάστηκε με την μεγαλύτερη κυβερνοεπίθεση που πραγματοποιήθηκε ποτέ και έπληξε δεκάδες ιδιώτες, εταιρείες και δημόσιους οργανισμούς σε 150 χώρες, θέτοντας πρακτικά χιλιάδες ηλεκτρονικούς υπολογιστές και terrabytes δεδομένων σε καθεστώς ψηφιακής ομηρίας, επισημαίνοντας με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο ότι οι πρακτικές ασφαλείας που εφαρμόζονται στο σύγχρονο Internet, είναι μάλλον ανεπαρκείς και πρέπει να αναθεωρηθούν.

 

Παγιδευμένοι στο Δίκτυο

 

Το πρώτο κρούσμα της επίθεσης καταγράφηκε στο Λονδίνο την Παρασκευή 12 Μαΐου 2017, στις 10:24 π.μ. [ώρα Ελλάδος]. Σύντομα, περιστατικά μολύνσεων άρχισαν να αναφέρονται σχεδόν από κάθε γωνιά του πλανήτη, ενώ η ταχύτητα με την οποία εμφανίζονταν, σήμανε συναγερμό σε εταιρείες που ασχολούνται με την ασφάλεια, αλλά και τις μυστικές υπηρεσίες διάφορων κρατών. Εκείνες τις πρώτες ώρες της επίθεσης, πρακτικά όλοι οι αρμόδιοι φορείς είχαν σαστίσει, αδυνατώντας να περιορίσουν το φαινόμενο. Στη λίστα των θυμάτων δεν άργησαν να ενταχθούν, μεταξύ άλλων, ο πάροχος υπηρεσιών τηλεφωνίας Telefónica της Ισπανίας, νοσοκομεία και κλινικές στο Ηνωμένο Βασίλειο, η γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault, η γερμανική Deutche Bahn [Γερμανικοί Σιδηρόδρομοι] και το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας.

 

 

Στη χώρα μας το WannaCry δεν προκάλεσε τον ίδιο πανικό, ωστόσο δεν έλειψαν τα "χτυπήματα" και κατά ελληνικών οργανισμών, με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης να συγκαταλέγεται μεταξύ των θυμάτων. Όσον αφορά στις ΗΠΑ, ο μεγαλύτερος στόχος της επίθεσης ήταν η γνωστή μεταφορική εταιρεία FedEx.

 

Το κακόβουλο λογισμικό εκτιμάται ότι ξεκίνησε να διαδίδεται μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Κάποιος άτυχος χρήστης άνοιξε χωρίς να προσέξει ένα e-mail. Δεν θα μπορούσε να φανταστεί τις συνέπειες αυτής του της πράξης, που οδήγησε σε μια αλυσιδωτή αντίδραση μολύνσεων με το WannaCrypt [ή WanaCrypt0r 2.0 - ή απλά WannaCry] malware, η οποία έμελλε να χαρακτηριστεί από την Europol ως η μεγαλύτερη ψηφιακή επίθεση της ιστορίας.

Μην υποτιμάτε τη σημασία των updates

Το WannaCrypt δεν διαφέρει από τα υπόλοιπα προγράμματα της κατηγορίας του όσον αφορά το αποτέλεσμα της δράσης του: κρυπτογραφεί το σκληρό δίσκο του θύματος, απαιτώντας την καταβολή λύτρων σε Bitcoin [ζητήθηκαν έως και $1.200] προκειμένου να "ξεκλειδώσει" τα πολύτιμα περιεχόμενά του. Αυτό που το καθιστά ξεχωριστό και ιδιαίτερα επικίνδυνο, είναι ότι, όπως αποδείχτηκε, διαδίδεται τελικά όχι μόνο μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αλλά και ως "internet worm", εκμεταλλευόμενο το exploit ETERNALBLUE, που υπάρχουν ενδείξεις ότι ανέπτυξε η NSA, δηλαδή η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, με στόχο την κυβερνοκατασκοπεία. Ευάλωτος είναι κάθε υπολογιστής με λειτουργικό σύστημα της Microsoft, στον οποίο δεν έχουν εγκατασταθεί τα κατάλληλα patches ασφαλείας. Μέχρι στιγμής, έχουν πληγεί περισσότεροι από 220.000 ηλεκτρονικοί υπολογιστές στον κόσμο.

 

 

 

Η ειρωνεία είναι ότι η Microsoft πρόσφατα, μόλις τον περασμένο Μάρτιο, διέθεσε για τις νεότερες εκδόσεις των Windows σειρά από updates που έκλειναν την ψηφιακή "κερκόπορτα", θωρακίζοντας κάθε ενημερωμένο σύστημα απέναντι στην επίθεση. Τότε πώς έλαβε το φαινόμενο τέτοια έκταση; Για δύο βασικούς λόγους: αφενός πολλοί επιμένουν ακόμα και σήμερα να χρησιμοποιούν τα απαρχαιωμένα και μη υποστηριζόμενα Windows XP κι αφετέρου μεγάλη μερίδα χρηστών απενεργοποιούν την λειτουργία αυτόματων ενημερώσεων του λειτουργικού τους συστήματος, ενώ δεν φροντίζουν, έστω, να προβούν στην εγκατάσταση των σχετικών updates χειροκίνητα. Ναι, η Microsoft ίσως το έχει παρακάνει με την επιθετική προώθηση των updates τελευταία, όμως η σύνδεση ενός μη ασφαλούς συστήματος στο Internet, είναι η συνταγή για την τέλεια ψηφιακή καταστροφή.

Πηγή: pcmag.com

 «Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο, που θα μας βοηθήσει να ξεφορτωθούμε όλα αυτά τα πλαστικά απόβλητα από πολυαιθυλένιο, τα οποία συσσωρεύονται σε χωματερές της ξηράς και στις θάλασσες» δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας
Επιστήμονες στη Βρετανία και στην Ισπανία ανακάλυψαν ένα έντομο που τρώει πλαστικά και ελπίζουν ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να «ξαλαφρώσει» τις χωματερές και τους ωκεανούς από τους τόνους των πλαστικών αποβλήτων που καταλήγουν εκεί.

Πρόκειται για την προνύμφη του κηρόσκορου (Galleria mellonella), μιας παρασιτικής πεταλούδας που αποτελεί μεγάλο πονοκέφαλο για τους έλληνες και λοιπούς ευρωπαίους μελισσοκόμους, καθώς εισχωρεί στις κυψέλες για να εναποθέσει τα αυγά της, τα οποία, όταν εκκολαφθούν και βγουν οι προνύμφες, καταστρέφουν τις κηρήθρες.

Όταν ακόμη είναι σε μορφή κάμπιας (προνύμφης), το εν λόγω έντομο αποδείχθηκε, μετά από πειράματα, ότι είναι σε θέση να τρώει όχι μόνο κηρήθρες αλλά και πολυαιθυλένιο, ένα από τα πιο ανθεκτικά και ευρέως χρησιμοποιούμενα πλαστικά διεθνώς.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Πάολο Μπομπέλι του Τμήματος Βιοχημείας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «Current Biology», παρατήρησαν ότι περίπου 100 κάμπιες κηρόσκορου κατανάλωσαν 92 μιλιγκράμ (χιλιοστόγραμμα) πλαστικού μέσα σε 12 ώρες.
 
Σε λιγότερη από μια ώρα, τα έντομα αυτά είχαν ανοίξει τρύπες σε μια πλαστική σακούλα μέσα στην οποία βρίσκονταν. Ο ρυθμός αυτός είναι πολύ ταχύτερος από εκείνο ορισμένων βακτηρίων που έχουν ανακαλυφθεί ότι επίσης βιοδιασπούν το πλαστικό, αλλά με ταχύτητα μόνο 0,13 μιλιγκράμ τη μέρα.

«Η ανακάλυψη αυτή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο, που θα μας βοηθήσει να ξεφορτωθούμε όλα αυτά τα πλαστικά απόβλητα από πολυαιθυλένιο, τα οποία συσσωρεύονται σε χωματερές της ξηράς και στις θάλασσες» δήλωσε ο Μπομπέλι.

Το κερί της κηρήθρας είναι ένα πολυμερές, ένα είδος «φυσικού πλαστικού» με χημική δομή που μοιάζει με του πολυαιθυλενίου. Οι εν λόγω κάμπιες -που χρησιμοποιούνται ήδη ως δόλωμα από τους ερασιτέχνες αλιείς- δεν διασπούν απλώς το πλαστικό σε μικρότερα κομμάτια, αλλά μεταβάλλουν τη χημική δομή του σε γλυκόλη αιθυλενίου.

Αν οι ερευνητές εντοπίσουν ένα συγκεκριμένο ένζυμο -ή ένα βακτήριο που ζει μέσα στην κάμπια- στο οποίο οφείλεται η ικανότητα του εντόμου να τρώει πλαστικά, τότε αυτή η ουσία θα μπορούσε να αναπαραχθεί σε μαζική κλίμακα με μεθόδους βιοτεχνολογίας, χωρίς να χρειάζεται να διασπείρει κανείς τα ίδια τα έντομα για να τρώνε τα απανταχού πλαστικά.

Κάθε χρόνο εκτιμάται ότι παγκοσμίως παράγονται περίπου 80 εκατομμύρια τόνοι πολυαιθυλενίου, το οποίο χρησιμοποιείται σε ποικίλες χρήσεις, όπως πλαστικές σακούλες και συσκευασίες. Αποτελεί σχεδόν το 40% των πλαστικών προϊόντων που παράγονται στην Ευρώπη και χρειάζεται εκατοντάδες χρόνια για να διασπαστεί μόνο του στη φύση.

Γενική απαγόρευση για την καύση κλαδιών ή άλλων αγροτικών υπολειμμάτων εκδόθηκε σήμερα, με πυροσβεστική διάταξη, για την πρόληψη πυρκαγιών κατά την αντιπυρική περίοδο, που αρχίζει και επίσημα την 1η Μαϊου.

Σύμφωνα με την πυροσβεστική διάταξη, απαγορεύεται το άναμμα φωτιάς, απο 1η Μαϊου έως και 31 Οκτωβρίου, σε δάση και δασικές εκτάσεις, σε χορτολιβαδικές ή βραχώδεις πεδινές εκτάσεις και σε αγροτικές εκτάσεις.

Σε ειδικές περιπτώσεις και μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, για την διευκόλυνση των αγροτικών εργασιών, μπορεί να γίνει καύση σε αγροτικές εκτάσεις, αλλά μόνο με άδεια της Πυροσβεστικής, αφού ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα και με την παρουσία πυροσβεστικού οχήματος.

Πηγή thestival

Περισσότεροι από χίλιοι εθελοντές, έλαβαν μέρος σε 37 περιβαλλοντικές δράσεις σε όλη την έκταση του δήμου Βόλβης

Συμμετοχή ρεκόρ εθελοντών και δράσεων, σημειώθηκε στον δήμο Βόλβης, στο πλαίσιο της πανελλήνιας περιβαλλοντικής εκστρατείας Let’s Do It Greece, καθώς περισσότερα από 1.000 άτομα συμμετείχαν σε 37 εκδηλώσεις.

Οι εκδηλώσεις που είχαν την οργανωτική σφραγίδα του Οργανισμού Πολιτισμού Αθλητισμού και Περιβάλλοντος, με σύνθημα: «Γίνε η αλλαγή που περιμένεις», αναπτύχθηκαν σε όλη την έκταση του δήμου, αποδεικνύοντας για μια ακόμα χρονιά, πόσο ισχυρό είναι το ρεύμα του εθελοντισμού στον δήμο Βόλβης.

Σε μια περίπτωση, ο δήμος Βόλβης σε συνεργασία με τη Δημοτική Κοινότητα, την Εθελοντική Ομάδα, τον Πολιτιστικό Σύλλογο και τον Φυσιολατρικό Ορειβατικό Σύλλογο Σταυρού, μαζί με την 1η Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών Καταδρομών, τον δήμο Αριστοτέλη και την Τοπική Κοινότητα Ολυμπιάδας, την Κυριακή 2 Απριλίου, προχώρησαν στον καθαρισμό του δρόμου Σταυρού-Ολυμπιάδας, απομακρύνοντας κάθε είδους απορρίμματα από τις άκρες του.

Αντίστοιχες δράσεις από εθελοντές, μαζί με μαθητές, δημοτικούς υπαλλήλους της υπηρεσίας Καθαριότητας του δήμου Βόλβης και στρατιώτες, έγιναν σε κοινόχρηστους χώρους (κεντρικές πλατείες οικισμών), δρόμους, πάρκα, αλσύλλια και ακτές, σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές.

Στις δράσεις, εκτός από τους εκατοντάδες εθελοντές πολίτες, συμμετείχαν με μέλη τους μεταξύ άλλων και οι ακόλουθοι φορείς: οι πολιτιστικοί σύλλογοι Γυναικών Νέας Απολλωνίας, Γυναικών Αρέθουσας, Ασπροβάλτας, Βρασνών, Ευαγγελισμού, Λευκούδας, Μελισσουργού, Νικομηδινού, Νέων Ξηροποτάμου, Περιστερώνα, Προφήτη, Σταυρού, Στίβου, Σχολαρίου και Φιλαδελφίου, το νηπιαγωγείο Στίβου, τα δημοτικά σχολεία Αρέθουσας, Ασπροβάλτας, Νέων Βρασνών, Προφήτη, 1ο και 2ο Σταυρού, το Γυμνάσιο Σταυρού κ.ά.